Lâlfabe

"Canımla besliyorum şu hüzün kuşlarını..."

Cemal SÜREYA

Vakit yine o vakit

Uzak gözlerinin yolcusu kalmasın diyordu

Sürü kuşları giderken bu şehirden

Sana benzedi harfleri özlemin derinden

İflah olmayan bir ah

Sana benzedi yine bu güneş, bu sabah

Sensizlik, sevdiğim bu kalbe günah

Ağlayacaksak hep böyle ağlayalım

Sen acılarımın üzerine yasla başını

Ben alıp gideyim seninle yaşımı başımı

Bir ayrılık el sallasın ardımızdan, birde ölüm

Sevda kıraathanesinde eski plaklar gibi dönüyorken dünüm

Bir saniye bir anlık

Aşk de bana

Bir nota ötemizde dursun yalnızlık

Vakit yine o vakit

Gazetelerde bile seni okuyorum ben

Bir köşede o vakur duruşun, bakışın

Ve ne çoksun ve ne çok azım

Olmasaydı dilimizde Süreya, Nazım

Geçmezdi içimizden tecrit edilmiş günler

Ağlayabilseydi eğer bu kasım

Gelmezdi kış şu ömre ,salınırdı bahar kasım, kasım

Vakit yine o vakit

Şu gözlerime çelme takmaya çalışan yaş

İçimde bitmek bilmeyen bir savaş

Dar zamanların selamsız yolcusu işte aşk

Hazanın son yaprağı gibi düştü cana

Gel de ölümüne kendinle dalaş...

Zalim bir illetin içimi kemiren sonudur bu akit

Hadi sev beni

Vakit yine o vakit

2015 KASIM AYI NOTLARI