Lambalar Sönmeden Önce

Ağlamakla yetinemedim

Geceleri def edemedim korkularımı

Bazen gün boyu şarkı söyledim

Bazen kızıl bir hayal uğruna

Kapadım göz kapaklarımı

Oysa kaldırımlar mutluydu

Lambalar sönmeden önce

Şimdi mevsim içinde mevsim kurdum

Gözlerimin loş karanlığında

Meğer ne çok uçurum varmış

Ne çok dalga çarpışıyormuş içimde

Gri bulutlar görüyorum kirpiklerimin üstünde

Hafiften yağmur mu yağıyor dostlarım

Oysa solgun yapraklar sarmıştı beni

Lambalar sönmeden önce

Puslu bir şafak vaktiydi

Nedense unutmuşum paltomu

Bu donmuş parmaklar benim miydi yoksa

Soğuk nefesler, dalgın bakışlar...

Söyleyin dostlarım

Duvardaki ben dışında

Yalnız mıyım yine

Oysa eşlik ederdi bana kelebekler

Lambalar sönmeden önce

Bulanık bir rüyada gibiyim

Korkularım sis bulutlarını andırıyor

Ayaklarımda ağır bir yük

Basarken inliyordu beyaz yorganlı kaldırımlar

Oysa ter damlalarına yenik düşmüştüm

Lambalar sönmeden önce

Şimdi manolyalar mahmur gibi

Akşamlar ki bir o kadar ıssız

Bir o kadar çileli

Kalbimde donuk yer mi var

Söyleyin dostlarım, neredesiniz

Adım adım okumadım mı sizleri

Şehirler , sokaklar , duvarlar...

Bir başıma kaldım şu gri yansımayla

Oysa yutkunmazdım , kuruydu yanaklarım

Lambalar sönmeden önce