Lavin

Karanlığın içinden çıkıp gelmek isterdim sana Lavin.

Ama görüyorsun,anlıyorsun ya beni!

Bir hiçin değersizliğinde kalmışım.

Baktığımızı görmekten aciziz.

Sessiz çığlıkların hapsinde,

Müebbetin elinde kaldık,Lavin

O kadar çokluk içinde yalnızız ki,

B*ka batmış çocukluğumuzun üstüne,sigara dikmişler

Yani anlayacağın Lavin yine bizi harcadılar.

Var mı arttıran diye bağırıyorum.

İlacımı yine arttırıyorlar Lavin.

Bir gün unutturacaklar seni.

Ondan korkuyorum.