Lâyemut

Senin dağlarında kar, senin içinde ateş

Bir yanınla dondurur, bir yanınla yakarsın

Gözlerine bakınca, kıskanır seni güneş

Bir güzel rüya gibi içerime akarsın

Sen bendesin, yaşarsın; olmasan da bir umut

Kalbimin bahçesinde, arz-ı kadimdir yerin

Bana sarılışların, belleğimde lâyemut

Kokun değse semtime, adı kalmaz kederin

Tenim teninde yanar, perdesizdir aramız

Bilmezsin yokluğunda, kefen yaptım derimi

Bir firkate dayandı, seninle maceramız

Sakın bakma geriye, görsen de kederimi

Kalbinin kuytusunda nöbetteyim asırdır

Bilirsin emrin yeter, kapındaki çerinim

Sil beni geçmişinden, aşkımı candan aldır

Mahreminin bağrına saplanan hançerinim