Layık Değilim

çiziyordum avucumun içine resmini

sana bakıyordum aradan da akan kanlara

yere düşerken sanki gözlerinde mutluluk vardı

bu onların özgürlüğüydü , benim ise sevgim

önceler nefesimi üflerdim sayfalara

uçak olup uçsunlar onlar kurtulsunlar diye

şimdi esir aldım masum sayfaları

seni yazdıkça onlarda mutlu oldular

güneş sanki haykırışlarımı işitiyordu

ben ayaklarımın üstünde duramadıkça

siyah güller kulaklarını kapatırken

güneş ağladıkça kızıllığını sunuyordu bana

ben o kızıllıkta buluyordum kendimi

yavaş yavaş ayağa kalktıkça

siyah güller kulaklarını açıyordu

yüzlerinde tohumları gülücük saçıyordu

sanki evren minik güneşe sığınıyordu

tebrik ediyordu yaptıkları için onu

ve sen benim güneşim olmaya layıkken

oysa ben senin kulun olmaya bile layık değilim