Lekeler

Uçsuz bucaksız gökyüzünün sessizliği var ürkek bakışlarında

halbuki susmuş gözlerin rüzgar gibi bakardı ve zamanda uçuşurdu saçların

şimdi ıtırsız dökülen yapraklar gibi bir dolu hüzün.

Biliyorum birazdan kar da düşecek dağların zirvelerine

yağmurlardan kalan camdaki lekeler gibi olacak başım.

Uykusuzluğum ellerin gibi okşarken göz kapaklarımı

gün batımının getireceği hiç görmediğim bir yer gibi bu sonbahar

ve göz bebeklerinde koyu karanlıklar.

Sanırım çok özledim...