Leş
"Çocuklara kıymayın efendiler
bulutlar adam öldürmesin."
gözlerinden tanıdım
ne çizilmiş satırlarında kitapların
kırmızı
ne sesini bana çeken öykülerde
ellerini tutunca anladım
yüzyılların nasıl üşüdüğünü
aklımın zincirinde pas tutan
fetal yorgunluktan bir de
açıyor sabah
sevinmedim doğuşuna güneş
balkonda asılı duran
mandalsız çamaşır benim
sustalı zamanın kopardığı
fırtınaya bakar kaçmam
çamurlu sokaklarında gezerim dünyanın
çok çocuklar gömüldü çünkü
dışım çıkmaz sokak
içim ağırlıyor durmadan karalar
göğsüme tüneyen çirkinlik çağı
seni emzirmedim daha
kirli sarı gözlerinden tanıdım
betimsizliği yüzüme vuran vurana
şiir olmaktı niyetim
unuttuk çocuklar gibi ağlamasını demek
kısa bir cümle nokta veya ünlem
neyse
eşgalini veremem bilirim ancak onları
gözü yaşlı şiire düşen piç kuruları
çekip çıkarmasın kendini
rem uykusundan gece
hayaller uçurtmanın kuyruğu
gerçekler ikinci elden kelepçe
tutukluyuz yazık
yazık ne hazin kelime çocuk
yavaş yavaş itiyor güzelliği karanlığın terine
anahtar deliğinden bakıyor canına kıydığın
bilirim çiçek açmaz örselenmiş gülüşüne
saplanmış darağacın
Görsel: Trisha Clancy
https://www.youtube.com/watch?v=j-WvhIIWURU
.