Lezgi

Basite indirgemem lazım,

yanı; herkesin anlayacağı bir dile çevirmeliyim yokluğunu.

Sağım soluma hasret,

Solum ise; bir devrim türküsünde ölümler içinde...

Fark etmiyor durduğum zamanlar.

Di-li geçmişten

miş-li geçmişe kadar yürüsem bile,

bulamıyorum seni;

hayatımın takvim yapraklarında.

Bir televizyon kanalının,

eğlence saatlerinde:

ambargo koyuyorlar sevinçlerime.

Sesli harf alma hakkımda kalmadı,

ağız tadıyla anamam artık adını.

Neyse

Elime gözüme bulaştırmadan;

şiir adına bu çabalayışlarımı,

Eve dönmelere kürek çekmeliyim.

O değil de bu sokak arası hiç bizim

mahalledeki bakkal amcanın;

veresiye defterine giden yokuşa benzemiyor,

neyse ya,

gazetemi gene tersten okumaya başladım.

Üçüncü sayfa haberlerinde;

senden kalan yanlarıma denk gelmeden!

En iyisi söndürüp hayatı,

yalnızlığıma dönerim....