Liyakat

gizemli her dokunuşun büyüsü sarar da bedeni

zamanıdır diye gitmenin

buruk bir hüzne akıtır içindeki kederi

şimdi inandır beni

hangi iz hangi yol ayırır ki bizi

şimdi kandır kendini

sana ne büyük sevdalar vaat ettim

ne de uğruna kendimden vazgeçtim

hiç düşmedi ayaklarım yollarına öyle ya !

kırılsın mı şimdi ...

sen garip bir beste iken

güftesi hiç yazılmayan

doğrudur ;

tahayyül etmedim yokluğunun azametini

zaman fasılalarla azar azar tüketirken

ve damıtırken avuçlarında kalan hiçliği

şakağından vurulmuş hangi aşk esaretinden kurtulur ki

bu can çekişmelerin tesellisi muadilken ölüme

izansız her nefsin isyanı say bu hali

say ki kendinedir asiliği ; dizginleyemediği

gözlerinden düşerde bu aşkın asi kızı

düştüğü yerden her parçası sürer yine izini

oysa o kadar kırılgan ki;

sorgulanırken aşkının liyakati

şimdilerde;

her ağlayan başın yanına bir baş da ben oluyorum

her kanayan yürekle yürekçe kanıyorum

ve hangi darağacına assam bu sefil bedeni

bir korkak el koparıyor boynumdaki ilmeği

utanıyorum... ölmek bu kadar mı zor olay

yaşamaksa bu kadar ucuz ve kolay