Lokma Olup Gittim

Doğrusu unuttum diyemem seni

Bak, sen bana halen

Adımla hitap edebiliyorken

Ben seni nasıl unuturum?

Ama bir tuhaf oldum, yalan değil.

Hani seslendin ya bana adımla yıllar sonra

İçim acıdı, sızladı,

Derin yerlerime oklar saplandı.

Kadere kurban olduk,

Belki de nefislerimize,

Ne bileyim şimdi sen ve biz

Biz olamadık aslında, olamadık.

Ellerimiz mi kavuştu ki, biz

Yok, biz yok, olmadı olmayacak.

Görmekteyim ki hayat kahpe,

Sevmek boş

Aşk ise içi acı dolu içli köfte

Yer ve bitirirsin,

Veyahut o seni yer.

İşte ben aşkın ağzında lokma olup gittim

Güya kolay lokma olmam derdim kendime

Nerdeee!

Ve aşk acı ve kederiyle örttü üzerimi

Hiç açılmamacasına

Pardon, kusura bakma

Hadi kalk, git artık kendi yoluna.