Mağduriyetim Hükümsüzdür

Gecenin saçlarından sonbahar dökülüyor

Ellerinden günahlar...

Dudaklarından ahlar

Bir yetim ağlıyor şafak selinde

Hıçkırık seslerini bölüyor zaman

Kaç zemheri yutmuş kimbilir

Kaç hasret uyutmuş kimbilir

Dalgalanıyor deniz hırçın mı hırçın

Gecenin koridorları saymadım kaç arşın...

Uzaklarda bir yerde bir ışık yanıyor

Belki de can bedenden ayrılıyor

Dilleniyor sessizlik bir mayına basarcasına

Külleniyor acılar bir tarih yazarcasına

Islak bir türkünün nemli gözyaşları

Hazin bir hayatın içinde boy vermiş koy vermiş yalnızlığı İnleyen ezgilere

Kırılmış dar sokakların mozaik taşları

Tesadüf sayamam çekip gidişleri

Bu ne güneşin ne yağmurun

Olsa olsa bu ay' ın işleri...

Karlı bir tepede buza kesmiş hazan gülleri. Saklamış içinde kanlı dikenleri...

Çığlık, çığlığa çağlar boyunca

Mağduriyetim hükümsüzdür

Kalsın hasret denizinde arama yelkenlileri...