Mağlubiyet Karinesi

sana son söz olsun.

/.../

Dilim utansa da

kaleme mağlubum

bilir misin

yalnız kelimeler döktüm

bu sefer

takvimlere mahçup bir ütopya gibi

faili mayın

bacaksız bir çocuk

işkence evvelinde

mahpus delikanlının ciğerlerinde

kopuveren

endişe gibi

yalnız

aşılmaz bir duvarda

duvarı aşkın gölgeler üzerine

yalanlar silsilesi

kanılmak istenen

öylesine kaçak

öylesine uzak kelimeler.

sadece beni değil

seni de

bende duy diye

tüm yüzsüzlüğü ellerimin

oysa varlığı

sensizlikten

sevda türküleri çığıran

rüzgarları kuşansa da aşk

gözlerin seçemez

gözlerinde susmuş tutsaklığımı

kaybedişini ümidin

kaçıp gitmeyi bir de

ardına bakamadan

ve gözlerin bilemez

bazen koskoca bir şehrin

sade bir kadından ibaret olduğunu.