Mahkûm

Kucağına düşüvermişim yeşilin

Masmavi bir gökyüzü

Gelin gibi salınırken meltem

Gemiler maziye çağırır beni

Bilir misin bir mahkûmun hayalini

Uçmak buralardan dağlara

Huzur sinen loş inlere

Uzanmak çıplak kumlara

Sevişmeler boyu gece

Ve yeni doğan günlere

El ele olmak kendinle

Sonsuza açılan kapıların

Yas örtülerini fırlatıp

Cehennemin dibine

Merhaba ey gökyüzü

Merhaba

Yüzü gözü kararmış

Dert küpleri

Yaşamak

Onuru bağışlamak özüne

Bedene bile sığdırmak zorken ruhu

Kafada sıkışmak enikonu

Yaşamak, yaşayamadığımız kadar

Ölmek, dirilemediğimiz kadar

Sevmek ,sevebildiğimiz kadar

Hesaplaşmadan hiç bir şeyle

Olduğu gibi öylece...