Mahkumun Gözyaşı

Alacakaranlık

Bürünmüş gözlere

Loş bir sokağında bu kentin

Mahkumun gözyaşı...

Ve

Dilencilerin siluletleri

Yansır maviye solgun

Eski dertler yazılır suya

Karanlık çökmüş kalplere...

Tek ışık

Birkaç sokak feneri

Ve hep kalabalık bu kent

Burda sinmiş lalelere

Meyhanelerin kokusu...

Ve

Şaşkın

Koşuşturan insanlar arasında

Burada

Bir umut bir hayal bir sarhoş...

Küskün insanlığa

Koca bir kentin yalnızlığı

Bu yerde

Mutluluğu arayan hüsran...

Alçakgönüllü ikramı

Bir kadeh zehir

Bu şehirde

Namus olmuş para...

Ana avrat söven edepli

İşini uyduran mert

Dürüst olan namert

Mahşerin süvarisi yakın...

Göz dikmiş yarasalar

Hepsi mazlum kanlara

Yıkanmış

Gecenin yaratıkları...

Tanrı bilmezler

Onların içinde taht kurmuş şeytan

Burda

Sıradan insanlar zavallı...

En aşağılık gözyaşı döken

Dilenci

Ay ışığı nurlu

Yansır gölğesinde...

Dilencilerin siluetleri 🕟

Ve hep kalabalıktır fakirlik

Burda

Zenginin sofrası haram dolu...

Şeytan insanlar arasında

Burada

Bu yerde

Yalnızlığı buluyorum...

Alçakgönüllü mehtap

Bu kentin delikanlısı kancık

Ana avrat söveni yiğit

İşini uyduran adam...

Soyguncuya hayran genc kız

Hepsi bu karanlığın yaratıkları

Onların da içinde, var mı tanrı korkusu

Benim gibi...

Sıradan insanım yok mu yerim

Bu şehirde

Düşüncem darağacına

Hadi asın beni...

İnsanın en aşağılık olduğu yerde...

Suskun//