Mahşere Kadar

Kimler gelmemiş ki fani dünyaya

Ta devri Adem'den bu güne kadar

Ruhlar alemi de çıkar semaya

Bekleşip dururlar mahşere kadar

Tefekkür eyledim devri alemi

Ruhum tırmaladı can da sinemi

Dünyanın nizamı acep böyle mi

İnsan aklı ermez mahşere kadar

Nice peygamberler hükümran olmuş

Firavunun sonu bilesin n'olmuş

Karun da malıyla yere gark olmuş

Batan ta derine mahşere kadar

Kuş dili bilir idi Sultan Süleyman

Yusuf da zindanda kaldı bir zaman

Eyyüp'ü sabırla bekleten iman

Söyleşir hep dilde mahşere kadar

Çok iftira oldu Meryem Ana'ya

O da dua etti yüce Mevla'ya

Kavmi tam uymadı elbet İsa'ya

Küfre düştü elbet mahşere kadar

Akıl sahipleri tövbe eder kendine

İnsanoğlu bazen uyar nefsine

Şeytan çok güvenir kendi fendine

Musallat insana ölene kadar

Evliya, enbiya dostu Allah'ın

Hayra tebdil olsun olan sabahın

Tövbe eyle Kadir çoktur günahın

Kalma o çukurda mahşere kadar