Mahşere Kalsa Bile

Can havliye kaçıyorum gözlerinden

Sevda hamallığından kalma kamburla

Hangi adrese gideceğimi bile bilmeden..

Artık adın isyan yüreğimde

Gözlerimdeki nehirleri kurutan.

Sonbaharın son günü şimdi yokluğun

Yüreğimde hazin bir hazan..

Ama

Yine de seviyorum zehir zemberek

Seveceğim de her zaman

Buluşmamız bir mahşer gününe kalsa bile

Sahipsiz kimliğim,

Beyaz bir kefenle çöpe atılsa bile...