Manisel Şiir

Şarıl şarıl akar dereler

Yesin seni pireler

Bana yaptıklarını çekesin

Kemirsin seni fareler

Yandım ben aşkının ateşinden

Eşşek arısı soksun seni dilinden

Bana yaptıklarını çekesin

Senin tependen kuşlar işesin

Sevgimle dalga geçtin

Sen ne inatçı keçisin

Ahımı alma çekersin

Şerbet yerine zehir içersin

Gece gündüz dırdır edersin

Başımda et koymayıp yersin

Sen ne acmasız şeysin

Yoksa sen vahşi bir kedimisin

Ne kalp kaldı ne yürek

Aynı acıya düşte görek

Senin gibisine sevgi ne gerek

Yürüde boyunun ölçüsünü görek