Martılar Bizi Bekliyorlar

Deniz kenarındaki o bankı yalnızlığımla doldurdum

Gökyüzü gri,güneş keyifsiz,dalgalar uzaktalar

Anılar koşuyor aklımda yokuş aşağı,maziye batıp çıkıp boğuluyorum

Gel simitler benden,martılar bizi bekliyorlar

Saatin önemi yok

Nasılsa bütün zamanımı yalnızlığa ayırıyorum

Bir sigarayı diğeriyle yakıyor,

Kalbimden umut kırıntıları ayıklıyorum

Çevredeki o tek ağaç hani adımızı kazıdığımız

Ara sıra onunla bakışıyor

Çaktırmadan gözyaşlarımı siliyorum

Yine de ne olursa olsun içimde geleceğine dair bir his var

Gel nemli yüzüme dokun

Sana susadım yar

Simitler benden gel hadi

Martılar bizi bekliyorlar...