Masal Anlatan İnsan
Ben pamuk ipliği umutların peşinden
Boyumdan büyük yol gidenlerdendim
Takılıp düşsem de yolumda insan kemiklerine
Batardı da tırnakları tenime
Yine de ;
Evlat edinip öksüz küçük sevinçleri
Darül aceze gönlümde
Büyütenlerdendim
Siz nasıl böyle gözümde küçüldünüz !
Bilemediniz
Göz bebeğiniz iyiye, dikenli telli
Gönülleriniz mayın tarlası
Toprak ağlardı
Bulutlar kurak
Papatyalar ekerdim geçtiğim yollara
Biçerdiniz boy vermeden
Hoyrat ellerinizde taçlar yapardınız sevdiklerinize
Yürekleriniz birer makine
Yalanlara inanırdım bile bile
Siz pembeye toz katardınız
Ben siyaha pembe çalardım
Karanlığım sizdendir
Renkleri öldürdünüz...
Sönerdi kandilleri güneşin
Gözlerimi yakardım
Gül kurusu sarardı belini yaşamın gökkuşağı
Kurusuna dokunmaz , güllerini alır takardım saçlarıma
Ben rüzgar ekerdim gülümsesin bozkır diye
Siz fırtına biçerdiniz
Katıp küçük sevinçlerimi şiddetine
Derelerimi damla ettiniz
Sitemim ne rüzgara, ne güneşe
Ben masal perilerine inanırdım
Masalsız kaldım
İnsan kılığına girip beni
masal anlatan insandan da bezdirdiniz...
13.Mayıs 2006