Masalsı

Aşka gelmiş Tanrı;

Öyle afilli bir resim çizmiş ki sorma.

Bulut mor salkıma durmuş,

Güneş keten helva.

Şöyle bir bakmış aşağıya sonra;

Kuş dolusu kalabalık,

Kış dolusu ayaz,

Düş dolusu kırgınlık basmış insancıklara.

Silivermiş bütün çizdiklerini,

Hevesi kaçmış.

Fırça düşmüş elinden

Düştükçe bulutların içinden,

Mavi mavi ağlamış.

İşte beyim,

Masal bu ya;

O gün bugündür hep deniz yağar buralara.

Fırçası kayıp, suskun tanrının,

Mavi gözyaşıdır kulcuklarına.

Kızma be Tanrım!

Beni de düşün,

Yine bulutun mor olsun,

Güneşin keten helva...

03 Ekim 2005-(Tanrının eli cebinde, ha yağdı ha yağacak...)

Not: dileyenler şiirin sesli halini http://www.youtube.com/watch?v=ClUOX9bgaPw adresinden izleyip, dinleyebilirler.