Maskeli Ölü
Hey sen maskeli ölü
Kollarında karanlık düşler
Saatinde boşa harcanmış zamanlar
Gri bir şarkı gibisin
Yolunu şaşırmış
Düş artık yakalarından
Avuçlarında beklettiğin zarların
Ne bakarsın dalgın dalgın maskeli ölü
Tut ki ben bir nefesim
Pamuk kadar ağır, rüzgâr kadar ıslak
Oysa ben seni Titanic kalıntılarında kaybetmiştim
Beni göklerde arayan hüznüm
Şimdi Drama Köprüsü'nde türkü tutturmuş
Kırık bir saz gibiyim
Aklımdan sızıyor ince ince
Aynalardan sakladığım tüm sırlar
Bir kum tanesi kadar umrundayım dünyanın
Sayfaların sessiz serzenişi altında
Işıksız eriyen mum gibiyim yapraklarda
Çekil yolumdan maskeli ölü
Dağın eteklerinde bir kervanım var
Göçüyoruz başka benlere
Oysa ruhumu temizlemişti nisan yağmurları
Örümcek ağlarından
Mavimsi karabasanlardan
Kendimi anlayamıyorum
Gözlerim neden çekingen
Eğer ben ki bir yalansam
Alın o vakit aynalardan vazgeçiyorum
Şimdi garip uykuların
Garip yolcusuyum sokaklarda
Şarkıların demli tadında yaşıyorum karanlığı
Söyle maskeli ölü
Bu kaçıncı intiharım
Oysa sen
Yağdın gönlüme korkular gibi
Ey yalnız gözyaşım
İçim yanıyor,efkarlıyım
Ben ki artık
Ezilmiş bir beyazın üstünde
Hayaller çizen feryatlarım
Tut beni çek kollarımdan
Karşımda ayna mı var
Yoksa ben tek miyim sayfalarda
Nereden maskeli
Sen misin şimdi karşımda durmuş bana bakan
Oysa ben ayna sandım
Şu garip dalgın gözleri