Masum

orada hiç insan yok

rüzgar ve kurumuş bir ağaç

yağmurlar mevsimler ardında

durum bundan ibaret

terk

herşey

orada karanlık var

elleri kımızı insanlar

homurtular arasında çığlıklar

adalet terk herşey gibi

masumiyet sahile vurmuş bir çocuk

ve tüm sözler namussuzca

tutulmamak üzere ağız dolusu

öfke var artık herşeyin terk ettiği

karanlığın kovaladığı aydınlığın ardında