Masumluğumuz

Öleceğini bilen hastalar gibiyim

Umutsuzluğun içinde çırpınırken bir umut bekleyen

Buz gibi bir kış gününde güneşi gözleyen

Aslında onlar gibi bende biliyorum

Kara deftere yazılmış bir kere yazımız

Umudumuz bulutlarda gizlenmiş

Belli olmuş artık yolumuz

Küçük ellerdeki misketlerde kaldı mutluluğumuz

Büyüdükçe geri dönmek istediğimiz çocukluğumuz

Aslında tek istediğimiz çocukkenki masumluğumuz

Büyü artık çocuk bizim elimizde değil sonumuz

At bedeninin o çılgın akan çağlayana

Yüreğini de yosunların arasına bırakmayı unutma

Çünkü onunla birlikteyken dayanamazsın bu yolculuğa

Bu çağlayanda tüm kalpler yosunların arasında

Herkes gibi bırak sende kendini hayatın akışına...