Matem Gecesi

Ölüm sessizliğine bürünmüştü gece

Usul usul kar yağıyordu

Buz tutmuştu kaldırımlar

Yürürken

Kediler kayıyordu

Yıldızlar suçluymuş gibi

Bulutların arkasına saklanmışlardı

Dolunay zorla da olsa görünmeye çalışıyordu

Bir kadın

    Bir anne

         Bir melek

Hareketsiz

Çaresiz

Kaldırım üzerinde

Öylece yatıyordu

Köpek ulumaları

Bambaşka bir kasvet katıyordu geceye

Gökyüzünde dolunay

Sessizce izliyordu

Bir hüzün çökmüştü geceye

Bulutlar ağlıyordu

Gözyaşları ne kadar da benziyordu

Kar tanelerine

İhtiyar kadının

Yüzünden süzülen kanlar

Bembeyaz karları

Kızıla boyuyordu

Bir kadın

      Bir anne

           Bir melek

Orada

Derin ve sonsuz

Uykuya dalıyordu

Azrail oradaydı

Ve ne tuhaf değil mi

Bir melek

Bir meleğin

Canını alıyordu