Mavi Bisiklet

‘' Hiç yağmayacaktı kırmızı kar biliyordun baba

balık kavağa çıkmayacaktı ‘'

misafir bir gülümseme

sokuluyorsa göğsün iman tahtasına

ve kırmızı çentikler atılıyorsa yanak çukurlarına

bisiklet sevinci kadardır

baba oğul arası aşk

kırmızı kar tükenince

ya da balık kavağa çıkmayınca

basılır pedallarına şehrin doğusunu gösterince akşamın ibresi

kaldırımlar sendelerken

acemi yalpalara

süslü maviler düşer

yirmi dokuz no'lu kapı çukuruna

fesat göz vurgunlarıdır artık kaçamak bakışlara

kirpiklerinden sıkılan kurşunlar

deler geçer

senden daha yoksul çocuk yüreğini

sandaletlerini acıtırken paslı tokalar

omuzları düşer ilişip tahta ata

telden arabalar sarsar sokağı

ıslıklı sirenler çınlatırken sahte velveleyi

unutup gidersin o mavi bisikleti ...