Mavi Sabahlar İçin

Belki yeniden doğurur bizi

yıldızlı bir geceyi sabaha bağlayan ışıklı bulut

naif bir şiirin içinde

yine soluruz insan denen şeyin öz kokusunu

belki yine güllere değer yüzümüz, buram buram tebessüm kokar

ve seslerini öperiz sevdanın

güleriz, koşarız, ağlarız da doya doya taze sabahlara

ama önce dirilmek lazım ölümü kabüllenip yeniden

harcımızı karıp aşkla hiç üşenmeden

bir martı kanadının ucuna yerleşmeli

mavi olmalı siyahı yırtan çığlık çığlığa

mavi olmalı beyaza kesen köpük köpük

dalgalarda yıkayıp zihnimizi

kirli ellerimizi, küfürdeki dilimizi banıp bağrına

mavi olmalı yeniden

sevmeli ve öğretmeli en baştan güzel olan ne varsa tüm insanlara

işte mesele tam da orada.