Mavilikler Ve Deniz

Denizi seyrettim bugün.

Deniz, martılar ve göğün geceye hazırlanışı.

Sonsuzluğa açılan bir kapıydı sanki

Karşımdaki uçsuz bucaksız mavilik.

Dalgalar kıyıya vururken,

Her dalga sesinde yitirilmiş

Hayatların feryatlarıydı

Sanki kulağıma fısıldayan.

Her biri isyankâr,

Her biri sitemkâr,

Bedenleri unutulmuşluğun

Girdabında yok olurken

Ruhlar âleminde kaybolmuşluğun hiddetiyle,

Martıların çığlıklarında hayat bulmuş gibiydi ruhlar.

Ben ise kaybolan ruhumun sesini

Duymak istercesine kulak veriyordum

Deniz ile arşın birleştiği noktadaki

O ıssız maviliğe,

Ta ki onu kurban ettiğim

Bir ağustos akşamından sonra

İlk defa bu kadar çok istiyordum

Ölümün kucağındaki

Üşüyen ruhumun yeniden

O delice esen rüzgârın ıslığıyla

Küçük ve masum bir bedende

DEM bulmasını...