Mayınlı Fikirler

Yorgun bir şiir yazıyorum,sıvasız bir duvara odaklanarak

Hayatın tutarlı tarafını hesaplıyorum üşenmeden

Sınıfta kalıyorum her denememde

İçimden geçenlerle dışımda gerçekleşenler arasından

Meydana asılacak bir diyalektik tablo çıkar

Ne zaman bir düzen arasam

İllegal bir şiir boğazıma takılır

Ne zaman koklasam baharı

Küflenmiş bir şehrin koltuk altı terler

Kimse sevmiyormuş beni

Papatyalara toplu fal baktırdım

Oysa hazmetmiştik birbirimizi

Kırgın değilim size

Demek ki ben anlatamadım

Sevda kelimelerini

Kuantum fiziğini

Felsefeyi

Oysa yaşamak ,bir anlatma biçimiydi

Canım sıkılıyor

Ne diye fikrimi kurcalıyorsunuz

Şüphe ediyorum kendimden

Yedi iklimden

Kutsal yaşamdan

Şehirdeki varlığımdan

Bu ben değilim diyorum

Ben umutsuz türkülerde büyüdüm

Gökyüzü resimlerini hep sınıf arkadaşlarıma çizdirdim

Okul bahçesinde gelmeyen babasını bekleyen öğrenciydim

Kitaplarımın arasına ayraçlar yerine küfürler koydum

Bu ben değilim diyorum

Neden umudu biçimsizce sunuyorsunuz bana

Herşeyi tamamen yalandan yapmak isterdim

Yalandan resim çizmeyi

Yalandan ıslanmayı

Yalandan öpmeyi

Yalandan yaşamayı

Oysa paçama kadar gerçeklik akıyor

Kim enjekte etti lan bu realiteyi bana!

Ben daha çocuktum

Mayınlı fikirlerimle başbaşayım

Asırlık bir çelişkinin sevdası var bende

Kalsam ,tarihe koca bir korkak yazılır

Gitsem ölür bendeki tüm baharlar

Asırlık bir çelişkinin sevdası var bende

Ne yaşamımda eser var

Ne de ölümümde