Mayıs Diyorsun

mayıs diyorsun

bir tül gibi seriliyor toprağa bahar

kuşlarsa bulutları sürüklüyor gökyüzünde

denizleri aşıp, dokunarak dağlara

bir uçurumun atlasında mı yürüyordu umut

uğultusunda durmadan üşüyen

mayıs diyorsun

güllerin rengine uyanıyor varoş sokaklar

bu dünya o eski dünyamıdır

ninnili buğdaylar ve çeliğin

çatal yürek ellerde

öpücüklerle dövülen buğusu hani

emek ve ütopya

sabrın kıyısında son hare

bir uçurum büyüt artık kendine ve

yenildiğin bütün yenilgileri at

yeni devrimlere bir türkü tutuştur

dudağının kıvrımında

akıp giden

bir türkü tutuştur

yeni yenilgiler için

mayıs diyorsun ya, işte

tamda orda başlıyor umut

M.H