Mayıs Kokardı Ellerim

Hani!

Güçlü bir rüzgarın ardından

İnleyen nağmelerin esintisi

Yüze vuran sarnıç suları

Gizlenen ellerin oyuğu

Nereye gizlendi dedi biri

Saçları toplu kız bebek

Ve sehpada dibi telve

Geceden kalma fincan

Sarı sümük çocukların

Dileanmaları...

Bu kaçıncı tür geçişi

Bu leke senin gözyaşın

Şu taşlar karşı kaldırım

Evler mi neşesiz

Bir mum yaksak

Ta geçmişine

Karanlığın...

Ellerini her çırptığında;

Babam kokusu gelir harmandan

Yarı tere bulaşmış yarı tezek

Bu mayıs akşamında

Eteklerine gül basılmış kuşlar

Kaçıncı düğümü bu ilmeğin

Ve kaç yuvaya çırpı

Tel saçlarından

Anamın...

Şimdi belik izleri var harmanda

Babam gibi el izleri...