Mazi Dediğin Düşlerin Renk Yorgunu

'Yaşam kalbini okuyacak bir şarkıcı bulamazsa,

aklını konuşacak bir filozof yaratır.'

/Halil Cibran /

Vakti bohçalayan zemheri sessizlik

Sözde kahpeliği kurşunlayacaktın

Öylece seyredecektim çekerken tetiği

Olmadı...

Hangisiydi gözlerin ya da sözlerin!

O kurşunun selamladığı zavallı bir ahh'dı

Öyle değil mi?

Gül yüzde dikenler güldü!..

Bulunmayan adres miydim

İçimdeki geçide açılan çölde

Tadını alamadığım

Soytarı oldu

Oynadı mı

Hem oynarım hem ağlarım dedi..

Kesme sözümü,

Beş vakti başıma toplayan

Ebruli düşlerim!

Nazar kurşunuyla dökülen bekleyişim

Kelebek olup konsa aminler dudağıma

Yaşamak da bir komedi

Ölmek de..

Hiç söyledin mi

Efkâr ile hasbıhâl eden söz kesiğim

Tam da kendimden bitmenin hesabında..

?Heyula gibi kayaydı sevi

Giydirdi ateşten olanı..'

Gördün mü?

Seni... Diye başlayan sözleri yuttu.

Söylesene...

Durup dinledin ney/i dinledim

Kaderimdir oysa sözcüklerim

Aldanmaya müsait kimliğim

'Yok, artık daha neler'

Sanrıya üşüşen siluetim

Çık biraz kendini ara

Değil mi ki hayat bir sahne

?Kırk yıl dillimde hayal artığı

Biz demeyi unutmuş!'

Hatırlat ona

Baktın ki olmuyor

Gevşet dizelerde düşerken şu notu

?Kaybetmekten korktuğum her bir rengim

Kalabalık ve kimsesizliğin yangısında sitemlerim!' ..

Biliyorum yine de

Yorgun gözlerim bir tuhaf beklemeye

Hesaplamadan vuslata gebe mi yoksa!

Ahhh..Öğret bana

Kırınca mührü alınyazımda

Aranır durur mu içimde imge gölcüklerim

Islak ıslak uğurlanır geç kalmış merhabalara.

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KURULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-