Mazimle Yaşıyordum

mazimle yandığım günlerde bile

resmine bakıp ağlamamıştım

yalnızlık içinde yanan gönlüme

göz yaşlarımı damlatmamıştım

dayanmıştım inatla çatlamamıştım

seni dolu dolu yaşıyordum içimde

kah düşünüyor kah gülüyordum

hayaline aldanıyor kanıyordum

kendimi bu aşkın delisi yapıyordum

kör duygularıma yenilmemiştim

geçtikçe aradan günler aylar yıllar

unutsam da seni mazim hatırlar

anlatmaz hislerimi yazdığım satırlar

benliğimde canlanıyor senli anılar

uzaktaki sevgilim seni unutmamıştım

günler kararıyordu bana sormaksızın

bana acı veriyordu yürek sızım

karanlık odam da mapus gibiydim

özgürlüğe yürümeyi koşmayı istiyordum

kapıdan girip gelmeni hadi demeni bekliyordum

develi köyü

pamukkale

denizli