Maziye Mektup

Gurbetin elinde kalmışım yetim

Kâğıda dökülür her bir niyetim

Sılaya ulaşmak benim diyetim

Postacı yolunu gözlerim anne

Mürekkep kurudu hüzün yazmaktan

Yoruldum hayali hayra yormaktan

Vazgeçtim kadere soru sormaktan

Mektubun ucunu közlerim anne

Satırlar içinde bir ince sızı

Gönlümde sakladım baharı yazı

Gözümde tüterken köyümün tozu

Maziye karışır izlerim anne

Zarfın kenarını yaktım özlemle

Dertleştim tüm gece dilsiz kalemle

Sanki konuşurum bütün âlemle

Seni anlatıyor sözlerim anne

Selamlar yolladım kuşkanadında

Bir buruk his kalır mektup tadında

İsmin hecelenir her bir yâdımda

Hayalin önünde dizlerim anne

Vuslatın müjdesi bir beyaz kâğıt

Yüreğimde biter her türlü ağıt

Dumanlı başımdan dertleri dağıt

Sonunda gülecek yüzlerim anne

Uzaklar yakınmış mektup gelince

Ruhum huzur bulur hep ince ince

Bir evlat sevgisi essin gönlünce

Seni her anımda özlerim anne

Seğmenoğlu elbet biter bu sürgün

Kavuşuruz elbet bizler de bir gün

Yeter ki kalmasın yüreğin üzgün

Duyduğum elemi gizlerim anne

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)