Mazoşist Replikler

Acıdan orgazma geçiş sürecinde tanıdım hep bu kadınları

Yamyam tenceresi gibi koklarlardı zamanı

Bu zavallılık ayinlerinde yüzleştim çaresizliklerimle

Ki onlar kadar acımasız oldum bedenime

İçimdeki Afrika'yı terk etmeliydim sokaklara

İçimdeki kadınlar öldürürken masumiyetlerini

İçim onların cesetlerine aşık

Mermer bir lahidin sesiydi

Tapınmalar tepinmelere dönüştüğü vakit

İçtiğim suyun kezzap gibi lezzetli olduğunu

Anladığım vakit

Bir aynanın karşısında uzunca bir süre

Ölü taklidi yapan hayvanın

Mazoşist repliklerle kutsal gözyaşlarında boğulmasını

Yüzmekten nefret eden genetik bozukluğuma bağlıyordum

Yani içimdeki insana

Kim koydu bu kuralları yahu diye soracak kadar alimken hayata

Bir düzenbazın sistemle olan kumarında

Bir filozof gibi kaybedip bir filozof gibi soyunuyorken sorulara

Cevapların düzdüğü içimdeki çocuk son sorusunu sıkıyordu beynine

Cennet nerede?

Ki uluyan bir minare yol gösteriyorken

Zerdüşt misafirhanesinde mola veren kadın ustası

Hey genç

Gel göbek deliğime daya kulaklarını

Bak burada duyacağın ses senin körpe bedeninin sağırlığı diyordu

Ki mide sancılarım bile sürecini tamamlamışken

Kendini aşka dair işkencelerle eğitmiş bir hayvana söylenecek

En son cümle buydu

O ustanın adet dönemlerinden kalma periyodik darbelerin

Yüreğimde mitolojik Tanrılara verdiği zarar

Bir çırağın ebruli masallara çıplak uyuyamaması kadar yorucuydu

Ki içimdeki hayvan sanatçı ruhluydu

İçim

Evcil gerçeklere bir afrodizyak iğnesiyle uyutuldu

...

Bir ölüm anı ne kadar etkilese de beni

Bir kadının göğsünde uyumak bir o kadar öldürürdü dışardaki vahşeti

Büyütmemek gerekse de, büyümek buydu...