Medet

cennet ağacıyken

kuruyup cinnet ağacı olan

kaç adamın gölgesi var

dizlerinin dibinde

al işte buyur yer yüzü ıssız

karşılıksız zulüm tarlası

gökyüzü hep cümbüş

ellerin ihanetidir

yüze vurulmuş su

güneşsiz sabah

sislerin içinde gezinen

ölü bir erguvan

bazen Tanrıdan gelir/iz

bazen Tanrıya gider

sürüngen kovalayan

bir dağ ispinozu

avuçlarımda nefesin

kül rengi akşam

saçlarında tel tel ayrılık

hangi cevherden vazgeçirir

derinlik korkusu

yağmur sonrası

renklerin toplandığı yer

şiir deniz ve gökyüzü

sevgilim penceremde buğu

saksı çiçeğimde çiğ

bozkır ayazında şehir

aşka koşan çocuk

cümleten yorgunuz artık