Meger

Ekilmiş bir cekirdek idim

Topraktan cikar cikmaz

Bastilar daha guneşi tadamadanda

Meger ben ne tadmaz imişim

Yüzümü tekrar topraktan cikarip

Güneşe kavuşurum sonunda

Kurtulduk derken suyumu alamamda

Meger ben ne beceriksiz imişim

Kuricaz derken islani verir

Su verildiginden rahata dalir

Suyumu vereni kaybederimde

Meger ben ne görmez imişim

Arilar üstümde konaklar

Iyi yetişmemişim diye söylenirler

Ben daha gül olamamişimda

Meger ben ne yaramaz imişim

Sicakliktan yanan güller solar iken

Ben hep ferahlikla karşilaşirim

Ferahligimiz birilerin aglamasindanmişta

Meger ben ne duymaz imişim

Yalnizliktan hep üşür carezis kalir

Kim bana ilacimi verecek diye beklerim

Onlar olmasa ben hep aglarmişimda

Meger ben ne muhtac imişim