Meğer Ne Çok Sevmiş Yüreğim

İlk kez böyle isyan ediyor bedenim

Kendimi her şeyden soyutlayabildiğimi zannederdim

Meğer kendimce çeliştiğim zamanlarmış onlar

İlk kez benim olmayarak geçip gittin önümden

Yüzleşmeyi her seferinde ertelediğim düşünceler,

Artık kaçınılmaz olarak karşımda

Şimdi dayanmak ve kabullenmek daha zor

Meğer ne çok sevmiş yüreğim bedenindeki seni

Sadece bir tek kelime bekledim

Ben her zamanki gibi seninim

Seninde hala bana ait olduğunu bilmek istedim

Bugün ayrıldığımızdan beri ilk kez bu kadar çok istedim,

Konunu içime çekip veremeden ölmeyi

Seninken seninle ölebilmeyi

Meğer ne çok sevmiş yüreğim bedenindeki seni

Ansızın... Öylesine bir sabah karşılaşsak

O kısacık, dar yolda kimseler olmasa

Gözlerinin içine baka baka

Son kez seni ne çok sevdiğimi söyleyebilsem

Hem o zaman sende son kez de olsa

Sımsıkı sarılırdın bana, hiç bırakmayacakmış gibi

Bugün aklımdan çıkmayacaksın belli

Bedenim gitmeni kabul etmez, ettirmem

Beni unutan umuda sesleniyorum son kez

Meğer ne çok sevmiş yüreğim bedenindeki ruhunu...