Zamanın Ötesine Mektup
Baba!
Zamanın ötesinde...
Bir zamanda
Aramak...
Bulmak...
Umut etmek..
Kavuşmayı...
Baba!
Senin yokluğunda
Dünya Kasım'ın etkisinde kaldı.
Mevsimler değişti birden
Ay kapkaranlık
Gecenin sonu küsuf...
24 Kasım'da Karakış çöktü.
Benim dünyama!
Soyutlanmış bedenime...
Baba!
Sen yaylanın serinliğini izlerken
Dinlerken ağaçların zikrini...
Baş ucunda duran servi ağacı teselli ediyor beni...
Baba!
Sen kavuştun en büyük sevdana
Huzura kavuştun...
Baba!
Beni sorarsan Baba!
Senin gidişinden....senin o sonsuz yolculuğundan....
24 Kasım'dan sonra
Sisler çöktü bedenime
Kapkara sisler
Boğuyor her yerimi
Nefesim kesiliyor birden
Hissedilmiyor
Hissetmiyor bedenim hiç bir şey
Bir boşluğun içinde kaybolmuş gibiyim.
Ruhum, yaşarken soyulmuş gibi bedenimden
Nasıl bir şey bu...
Baba!
Anlatacak çok şey var...
Zamanın ötesinde bir zamana uyandığımda...
Her şeyi anlatacağım...
Baba!
...................................Oğlun.................