Melal Döküyor Yıldızlar
kifayetsiz bir uykunun içinde
teslim oldum geceye
lâ meşru vakitler şuurundayım
melal döküyor yıldızlar
bir suhulet yok mu?
ey gözlerimde demlenen sevgili
namütenahi bir şiir şimdi divitimden akan
lacivert boyalı bir yazgı bizimkisi
mizanı bozuk intizamsız akıyor zaman
küseyim mi bilmiyorum
sislerin ardındaki güneşe
muhasebesi yok
bir vaktindeyim leylin
şafak söker mi?
sükunet!
duyulurken minarelerden ezan sesi
secdelere dökülsün istiğfar
kasvetli gecenin ardından
çehreme sürülmüş bir inziva
titriyor içimdeki üveyik
karanlığa âmâdır gözleri
aşikar bir avaz üflüyor ruhum
içimdeki karanlık afakı arıyor
suretim kıyam ederken
siretimde kıyametler kopuyor
habis bir derdin dermanı sevgili
endam aynalarında bahtımın rengi
eşkal'i belirsiz hislerin peşinde
meçhule giden bir seferde gibiyim...