Melek

Senden kalan tek uğurdu;

Elinde sazı, konmuştu yüreğime

Kanatları küçük bir melekti o,

Uçtu gitti, kim bilir nereye...

Kundaklamıştım meleğimi

Beslemek için benliğimin her köşesine,

İhtiyacım olurdu, bakardım

Uçtu gitti öylece kaldım...

Uçup gitmemiş melek

Yorganıma takılmış,

Yüreğimin beşiğinde sallanırken

Uçtu sandığım an ısıtanmış...

Sahibi melekten önce gitti

Kiracısıydım o kanatların,

İhtiyacım varken uçmazdı

Sahibin kadar güçlü değildi kanatların