Meleklerin Gözyaşları
kaf dağına çıkmış
ışıldıyor parlak sanki
tanrı'yı görmüş
orada, sanki inmiş bir vahi
gök yüksekliğinde
yaklaşık, yaklaşmış oraya
melekler seviyesinde
açılmış kanatları
sanki birer kanlı pençe
el elle aşağı atlayacaklar
unutulmuş oldu artık bu aşk
en azından tutkulu ölüm
niyet, hakikileşiyor, iyileşiyor
düşüyorlar düşüyorlar çukura
ıssız bir yokluğa çevirdiğinden beri
uzaktan görüntüsü
bir ağaç gövdesi gibi
güneş, hilal ve yıldızlar gibi
her zamanki gök, mavi
ve üzerlerinde cennet kuşu
ve acıları büyümektedir
iki ruh renkli ışık saçıyor
sıra dağlar gibi, art arda
uçurumların, nehir yataklarından
dumanlar yükseliyor, ağlarken
ve şeytani fısıltı, atlayın
açıklıyor, çıplakları acı, acı
daha yüksek, yapacakmış! o kuleyi
nemrut'un evine yakın
bir nota, bir sessizlik
gözle görünmekte
o iki ruh öldü, bunu anlıyoruz
hepimiz, yaşadık tattık bunu
Suskun//