Melisa Abla

Dostluğumuz küçük bir şiirle başladı

Zamanla güçlendi gelişdi

Çok güvendik biz sana sen de bize

Kır gezileri yemeler içmeler

Evlerimize gelmeler gitmeler

Çok güzel geçti epey bir zaman

Ne iyi komşumuzdun sen melisa abla

Eviniz bize çaprazda kalan bir evdi

Gönüller birbirini doyasıya sevdi

Senin inadın yüzünden komşuluğumuz sona erdi

Senin rolün ta başından formaliteydi

Başım önce dikti ama sonra boyun eğdi

Senin için ne yapsam ne etsem nafileydi

Ne kibirli komşumuzdun sen melisa abla

Her zaman sarı kesik saçın vardı

Bir gün sokağımızı kara bulutlar sardı

Bir zaman sonra o bulutlar dağıldı

Az sonra inadın yüzünden geri kapandı

İletişimsizlikten taraflar yanlış karar verdi

Sonunda iki taraf da yıprandı zarar gördü

Ne inatçı komşumuzdun sen melisa abla

Farzet ki bu bir oyundu

Güzel başladı kötü bitti

Belki ikimizin de art niyeti yoktu

Küsmemiz bizi çıkmaza soktu

Kötülük bana da sana da yakışmazdı

Boş yere inatlaşmanın ne anlamı vardı

Ne vefasız komşumuzdun sen melisa abla

19.09.08 ESKİŞEHİR