Merdiven Kuşları

(nereye gidiyoruz ey gece

daha kara yüzün mü var

küflenmiş insanlık/ortalık toz duman)

yaz diyorsun

bir damla süzülüyor göz pınarlarımdan

bir çocuğun yanağına konan tebessüm gibi

uçup gidecek kelebekler birazdan

an meselesi güneşin sevgileri lekelemesi

parlaması kızıl öfkenin

mühürlenmiş insanlığın tüm kaleleri

iblis sancağı göndere çoktan çekti

yaz diyorsun

acıyı tuza yatırdım

vurmasın diye yüreğime

zaman külünü serptikçe üstümüze

bir kadeh şaraba batırdım düşlerimi

merdiven kuşlarının aşkına

dağladım dilimi

keşke

bir çingene olsaydı ruhum/ayın gölgesinde raks eden