Merhaba Sevdiğim

merhaba sevdiğim

özlemek denen bu yokluk şehrinden yazıyorum sana

özlemek denince insanın aklına ne gelir bilmem ama

yüreğimin karakökü kadar sen geliyosun aklıma

bilirsin insan sevince birde sevdiği uzağında olunca nasılda acır içi

iyi oku bu şiiri sevdiğim

uzak iklimlerin özlemlerinden yazıyorum sana

zaman herşeye yeter derler de en başta zamanı yetiremezler kendilerine

saatler geçer

günler haftalar aylar geçer

zaman geçerde geçtikçe kıyam gibi dağlar yüreği sessizce

yürekler titrer kalpler üşür

bilinir ki bir nebze duyulsa sevdiğinin sesi

ilk kez sevilir küresel ısınmalar

buzullar çözülünce yüreklerde

benim yol tarifimde böyle

uzun lafın kısası özledim işte