Meşeye Benzetmem Sapı Samanı

ben anlarım benden gayrı yananı

meşeye benzetmem sapı samanı

içimde var iken közün amanı

teneffüs edemem kara dumanı

canıma canlarım çarmıh geriyor

gurbet elde hasret yürek deliyor

dostun gözü yaşlı düşman gülüyor

her gün bölük bölük dertler geliyor

bir katran kazanı kaynıyor dünya

kabuslarla dolu korkunç bir rüya

mazlumu düşürmüş ah ile vaya

zalime muhabbet bilmem ki niye

kölecioğlu söyler sesi duyulmaz

nefse uyan gönül yolun bulamaz

ne yapsan da boşa artık anlamaz

nasihat kar etmez sözü dinlemez

15-12-2005