Mesih
Ömrümün en kalabalık yalnızlığı
Tanrının unuttuğu cenin
Kuş konmaz çalı
Gölgemi yiyen tarantula
Dağ sürgünü
Uzat saçlarını
Avuçlarım gece
sana uzak
sana yakın
Rapunsel düş
Yitirilmiş son eski
Bin yerim de yama
Kırık ay mahyası
Etinden ayırt hasretimi
kemiğimde cam kırığı
Bırak gel onu
Canıma yazılan soluk
nefes titreşiminde atomun
Oku alın yazımı
Bırak gel onu
Bu şiir
Bu hüzün
ikiye bölünmüş yüzüm
Gül ve kül
İşte mimazolar bir avuç sevgi
Bir dokunuşta açtım evrenin kapısını
Bırak gel onu
Düşlerim kirpiklerine sattı kendini
Bir gecenin gölgesine basıp düştüm
Aynası düştü yüzünün- sırrını çözdüm ay güzeli suretin
Bir yontusun kusursuz- tek farkın göz yaşın
Uzat ellerini dokunduğun aşk olsun
Gecikmeli olsun telaşın
Bırak gel onu
Tek çeyizin sevdan olsun
Ömrümün en yalansız hükmü
Bir cinayeti üstlendim
Ayaklarından astım o kenti
Kesme bileklerimden üşür ellerin
Öyle yansıma yanılsama büyüsü mavi
Kapat gözlerini uçurum sensin
Sağır bir korkuya kör bir kuyuya iliştir sesimi
Usulca al kendini içimden git sessizce
Bir otbüsün bağajında unutup cesetimi...