Meşru Ses

Sonuncusunu arıyorum gülüşünün

Ve rengin

Ve yaşamın.

Elimi tutuyor zifirinin karanlığı

Her nükte'n benden bir parça gibi kesiliyor,

Eksiliyor

Doğuyorum.

Ve aynı yıldızın dolaylarında eskiyorum.

Şeytani kestane renginde bakıyor,

Ve öpüyor

Ve diriliyor

Ve susuyorum.

Diri bir yaşamak tutturmak geçiyor içimden.

Geçiyor.

Hükmü görünmez kentlerin kucağında debeleniyor

Ve gök yere ağıyor,

Sanki ağlıyor gibi.

Bir damla sesten ileri gitmiyor

Köşe kapmaca oynuyor gibi ve de.

Alkışlarla sesleniyor ve işitiyorum.

Ve duyduğum yalnızca sesin oluyor.

Bilmem kaçıncı şarkı

Birbirine benzerliklerinin aksine üzülüyorum,

Benzerliklerinin benzersizliklerine.

Birer birer ayrıştırıyorum, teker teker.

Ve hırçın yelin omuzlarında direniyorum.

Ve hayatın ganimetinde,

Ve solgun teninin grisinde

Ve elbet gözlerinde.

Bir nedenini arıyorum

Gecenin, matemin.

Eksilttiğin günsüzlüklerime yanıyorum.

Koşuyor benzerin

Ve hecelenen günler çözülüyor

Ve acının sertliğini soluyor

Manasızlıklarında süzülüyorum.

Yapsam olmayacak,

Ve sussam, yas,

Kaybolmayacak.

Meşrulaşıyorum.

Koyu yadsıyışım geliyor aklıma

Ve ömrün geri kalanı.

Sahi, nasıl geçecek?

Hiçlik, gece oluyor.

Sen, köşe oluyorsun.

Gece, ben oluyor.

Geçtiğimiz yollar, sen

Ve ben, kayboluyorum.

Bitiyor.

Mart/2015