Metruk Yalnız

Miladi dolmuş bir yalnızlık var avuçlarımda

kızgın , üzgün , kırılmış..

Kaç kişi uğruna terk ettin beni der gibi bakıyor

öyle bir bakıyor ki sanki tüm evren aynı cümleyi bağırıyor kulaklarıma

Kabilin vicdan azabını yaşıyorum sanki

sanki deliriyorum

-sahi kaç kişi için terkettim seni ?

Aylardan zemheri

günler metruk

ve ben meczup..

Aynı ayın altında oturuyoruz diye

aynı nefesi almıyoruz

senin içine oksijen

benim ciğerlerime gam doluyor

gözünü bana dikmiş yetim bıraktığım bir yalnızlık var

öksüz çocuğun öfkesini barındırıyor içinde

içinde suçsuz yere yasaklanmış bir kitabın ah'ını barındırıyor

benim öfkemi barındırıyor içinde.

Sırılsıklam azap doluyum şimdi

cehennemi mi merak ediyorsunuz ?

Zaten yaşıyoruz.