Mevlam bir ateş yaktı

Mevlam bir ateş yaktı canım içre

Ben gönlümü gonca güle düşürdüm

Varlığımdan yokluğumdan vazgeçtim

Kerem oldum yandım küle düşürdüm

Ne olduysa şu nefsimi suçladım

Eğildim yere toprak avuçladım

Malı mülkü bir hiçe bağışladım

Dünyadan isteğim çula düşürdüm

Hasretmiş cezası aşk denen suçun

Sorulmaz ki hükmü nedendir niçin

Kalbim kılavuz ettim o yâr için

Gökteki kuşları yola düşürdüm