Mevsime Aşık Ruh

''Aslında her şey bir mevsime aşık olmakla başlamıştı''

Bir bahar akşamı gidişin ;

Tende can

Can'da canan iken,

Hiçe sayılmış bir son bahardı göğüs kafesime vuran,

Yürekte sızı

Ayakta derman iken,

Koca bir mevsimi bitirmekti aslında gidişin

Şimdi ; Hangi intihar eylemi gerçekleştirsem,

Sarmaşık gözler uğruna..

Yoksa her bir teline dört mevsim yakıştırılmış,

Saçlarında mı assam kendimi...

Hasretini mi giysem üzerime,

Bensiz yapayalnız üşüme diye !

Yokluğun da

Yok olduğum

Söylesene ;

''Yalnızlığım kaç günaha, sensizliğim kaç ömre bedel ''

Oysa nasılda alışmıştı bedenine ruhum,

Ne de şık duruyordu üzerinde,

Size mutluluklar dilerim...

Hoşça kalın demeseydin ;

Geride bırakılan bir ceset kadar, hiçte kırılmayacak tık

Umutsuz olmayacaktık o kadar..

Ama gitme kadınım !

Dar gelir bedenime ruhum,

Sende şık durduğu kadar durmaz üzerime,

Taşıyamaz bedenim

Ağır gelir sensizlik

Kaldıramaz...

Saçının her bir teline bahar gelmiş 'kadınım'

Ruhumda terk ederse beni ;

Usulüne uygun olmayacağını bildiği halde

Hoşça'kal demeden gitsin..

Adın dilimde dolansın,

Soranlara eksik yaşanmış bir bahar gibiydi 'O'

Son bahar gibiydi

Sonumun baharı diyeyim..

Hoşça'kal kadınım

Hoş'kal ruhum

''Aslında bu mevsimleri sevmiş bir ruhun,

Son bildiği baharında kalmasıdır kadınım''